Blog

Help, hormonen!

13-dec-2020 | Blog | 0 Reacties

Mama mag ik..NEE..maar mama…NEE, maar waarom niet mama?
OMDAT MAMA ONGESTELD IS, DAAROM!! Mijn omgeving zucht.
Je moet chocolade eten zegt nr 1, dan voel je je weer beter. Hij heeft net biologie vrouwelijk lichaam op school gehad, en hoera, een voldoende voor zijn toets.

NEE MAMA MOET AFVALLEN.

De Snickersreclame speelt zich voor mijn ogen af. De gedachte aan een Snickers is inderdaad verleidelijk, niet alleen voor de smaak, maar vooral omdat de reclame belooft dat ik dan weer mezelf word. Maar stiekem weet ik dat dat niet helpt, want de hormonen hebben me weer in hun tang, volledig!

Een keer per maand kruipt er gewoon iemand anders in mijn lichaam. Een vervelend mens die niet weet of ze nu verdrietig , depressief, boos of alles tegelijk is. Ik denk om eerlijk te zijn dat ze schizofreen is.

En ik weet niet wat erger is, de hormonale migraine, mijn humeur, de depressie of de snoetjes van mijn kinderen die denken daar gaan we weer. Gelukkig weten ze ondertussen wel dat mama snel weer een leuker mens is.

Ik modder maar wat aan en de wet van Murphy laat me nog eens fijn weten dat het dé tijd van de maand is. Ik kijk in de spiegel en voel me idd een mix van Joan Collins en Elton John.

Mijn #Stayhomeikbeninquarantaineoutfit helpt ook niet echt mee.
Ik begraaf me in de bank en met gevaar voor eigen leven, nestelen mijn jongens zich tegen me aan. Ik omarm ze, duw mijn neus in hun haren en snuif hun puberlucht op.
Als ze op deze leeftijd nog zo tegen me aan willen kruipen, terwijl ik niet eens aardig ben, dan zal ik toch wel ergens iets goed doen. Langzaam kom ik tot rust en voel ik me weer mezelf worden.

Wat een verademing, ik ben er weer!
Geen Snickers voor nodig gehad. We hebben het weer overleeft deze keer.
Op naar de volgende maand!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *